De zotte morgen: met de fiets naar school

De zotte morgen: met de fiets naar school

Voilà de kop is eraf, de eerste schooldag is van start gegaan. Afscheid nemen van de vakantie, ik vind het niet gemakkelijk. Die eindeloze zomerdagen zijn nu echt wel voorbij. Waar ik helemaal niet naar verlang, is de ochtend- en avonddrukte. Zowel in huis als op straat. De kinderen klaarstomen zodat ze op tijd aan de schoolpoort staan. Ons overgeven aan het drukke verkeer in de stad.

Veilig naar school?

Het nummer van Zjef Vanuytsel, De Zotte Morgen, speelt dan soms door mijn hoofd. “De stad wordt wild en auto’s razen door zijn poorten en de laatste rust wordt uit zijn schuilhoek gedreven”, zong hij. En zo voelt het aan als we samen met onze kinderen naar school fietsen. Ik schreef het vorig jaar al en het jaar ervoren. Naar school peddelen met twee kinderen in je kielzog is opletten geblazen. Een extra paar ogen op je rug zou op deze momenten welkom zijn.
Neen, dit is geen vingerwijzing naar automobilisten. Ik begrijp ouders die hun kinderen liever niet laten fietsen in onveilige omstandigheden. Maar op een bepaald moment is de openbare ruimte vol en is de luchtkwaliteit slecht. Voor iedereen.

Echte ambitie

Dan moeten er keuzes gemaakt worden. Door jezelf maar ook door politici. Welke ambitie is er om van je gemeente of stad een leefbare plaats te maken? En dan bedoel ik, echte ambitie. En een echt leefbare stad. Een stad waar onze kinderen zich veilig naar school of de sportclub kunnen verplaatsen. Docent verkeerskunde Willy Miermans verwoordde het enkele dagen geleden treffend. Hij schreef een opinie naar aanleiding van het bericht dat elke dag tien scholieren gewond raken bij een verkeersongeval.  Op dat bericht ontstond een debat over de meest wenselijke leeftijd om kinderen alleen te laten fietsen. “Is het niet onzinnig dat onze kinderen niet meer op straat mogen komen? Ik vind dat een fundamenteel mensenrecht.” Hij heeft gelijk.

Leefbaar, voor iedereen

De laatste twee jaren zag ik enkele dingen veranderen in onze stad. Maar meestal gaat het om knip -en plakwerk. Inrichting van schoolstraten, enkele fietsstraten, een opgelapte fietsstrook hier en daar. Fijn, maar niet genoeg. Een fietsstraat van enkele honderden meters zal er niet voor zorgen dat de fietser overal meer ruimte krijgt. Wil je meer mensen op de fiets, dan moet hun hele traject veilig aanvoelen.
Structurele maatregelen die op termijn de stad een leefbare plaats maken waar je je zorgeloos kan verplaatsen, heb ik hier nog niet gezien. Nochtans wíllen veel mensen een leefbare stad en propere lucht. Terecht, wie kan daar nu tegen zijn?

Met de lokale verkiezingen in zicht is mobiliteit een van dé thema’s. En dat is goed. De voorbije jaren hebben veel burgers het thema op de kaart gezet. De vraag is prangend, echte keuzes dringen zich op. Met veel goede wil en politieke moed kan de zotte morgen dan misschien een zorgeloze morgen worden.

Mies Cosemans
Bezorgde moeder en lid van burgerbeweging FietsfrontHasselt

ook te lezen op https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2018/09/03/mies-cosemans-opinie-eerste-schooldag/

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close